روشنا

چند ماهی میشه مستاجر واحد اول اومدند. زن من دو سه باری دیدم خانوم خوبی بنظر میومد ولی شوهرش بیشتر شبا ماموریته و کمتر خونه میاد داداشی میگفت چند بار صداشونو شنیدم منم چن باری یه صداهایی میشنیدم ولی اهمیتی نمی دادم . دیروز که خونه بودم بازم سر و صداشون بالا بود مرد هرچی بددهنی و فش نثار زنه می کرد . ناراحت شدم چرا بعضی ها اینجورین ؟ تازه زنه هیچی نمگفت و فقط چشم چشم گفتنش براه بود ... موندم چرا بعضی خانومها اجازه میدند اینجوری باهاشون حرف بزنند این تمکین نیست این سرخوردگی هست که برخی از زنای جامعه ما اجازه میدیم ابنجوری باهامون تا کنند ....چیزی بنام جرات تو وجودمون نداریم . یادمه یه استادی داشتیم مگفت این مردها نیستند که زنارو میزنند بلکه این زنها هستند که اجازه میدن مردها کتکشون بزنند هرجوری میخوان باهاشون رفتار شه حالا حکایت این همسایه ماست از ترس طلاق و ابرو و بچه یه عمر میسوزند و میسازند..... روشنا...

فعلا اندر خم یه کوچه ام . هیچیم تغییر نکرده جز چن تا چیز کوچک نه حوصله کار کردن دارم نه موزیک و نه هزار چیز دیگه تنها فقط دو هفته اخیر مهمونی هام زیاد شده که اونم دلم زده دوباره میخام فاصله بگیرم . دارم سعی مکنم دوباره خودمو جمع کنم این خیلی بده خودت هم بدونی دردت چیه هم درمانت شایدم خوب باشه . این روزها کمتر فکر می کنم بیشتر فرار میکنم ولی خودمم میدونم اینا موقته و باید به زودی به زندگی برگردم . ادم تو یه سنی همه چیزو قشنگ میبینه طوری که میتونی هر چی بخای بدست بیاری ولی از یه سن به بعد میدونی یه چیزهایی دست تو نیست . اولا امیدواری خوب بشه بعد اخراش بیخیال میشی میدونم هنوز نمیخوام بیخیال زندگیم شم هنوز امیدوارم . یجورایی کنار اومدم و منتظرم اوضاع عادی بشه شاید تا عید خیلی بده از نزدیکترین کست ضربه بخوری ناکس بدجور ضربه فنیت مکنه . میدونم سالها بعد اینها پوچن برام ولی میدونم دیگه من تغییر زیادی نمکنم لااقل خودم اینو بهتر میفهمم . فقط یه چیز هنوز تو رویاهام پررنگه دوست دارم یه روزی یه بچه داشته باشم ولی اینم میدونم روزی که ازدواج کنم و تصمیم بگیرم مادر بشم تا اخرش مسولیتش قبول مکنم تا روشنا...